Guzik z pętelką

Czapka dla elfa

2012-01-26T16:31:00.002+01:00

Kapturek taki po prostu...
Na druty 6 mm wrzuciłam trzy nitki: szarego merynosa, fioletowy moher Angel Bergere i alpakowo-merynowe włóczki w odcieniach zielono-niebieskich, które dały efekt delikatnych pasków. Czapka jest mięciutka, miła w dotyku, kolory są stonowane. Zadbałam też o detale - mam nadzieję, że widać na fotkach :)

Dobrze się bawiłam przy tym projekcie!

Jestem po krejzolskiej stronie mocy

2012-01-24T15:36:00.001+01:00

Czyli crazy is my life :)

Przeszłam na zwariowaną stronę drutowalniczej mocy. Mam w głowie same dziiiiwne pomysły: grubaśne włóczki, splątane z trzech (jak na zdjęciu powyżej), grube druty... Nowe i inne - dla mnie oczywiście, bo dla innych - normalka. Czasem trzeba posłuchać kogoś, porozmawiać i punkt widzenia na drutowo-szydłowe kreacje ulega zmianie. Tak to już jest, jak odwiedzi cię ktoś w czapce model "UL"ze złotym szydłem w dłoni :) Rozkręcając się sięgnęłam po Aztecę i druty 7mm. Czapka podobna do już pokazywanej:

Na Angelinie oczywiście. Wersja mniej i bardziej grzeczna.

Dziergam sobie kapturek (!) i sukienkę (!). Zobaczymy co z tego wyniknie.

Pozdrowienia dla Misi i Rudej M. - ale mają dziewczyny power!
Dla wszystkich czytaczek i czytaczy oczywiście buziaki 102!

Czapka w paski

2012-01-22T13:57:00.001+01:00

Z gruubeej wełny:

Na drutach 7 mm. Po zejściu z drutów znalazła właściciela od razu - Synuś chce paradować w paskach na głowie.
Modelka to Andżelina :) - robiła do tej pory w branży reklamowej, ale została wysłana na emeryturę. Chyba przedwczesną, bo niezła z niej laska :)

Rękawiczki bez palców

2012-01-19T20:19:00.000+01:00

Zamiast usiąść do kołowrotka w związku z:

Ja wzięłam się za mitenki. Powstały z resztek alpakowej włóczki

Wzorowałam się na mitenkach wypatrzonych na Ravelry
Jednak raczej przyjrzałam się zdjęciom i "konstrukcji". Rozliczenia oczek - po mojemu.
Kolory skłamane, bo ciemno...

Sześć kwiatków

2012-01-14T12:18:00.000+01:00

Na kłopoty - fair isle :(
Liczenie i przekładanie nitek znowu są mi potrzebne do "niemyślenia". Czapka wyszła niczego sobie. Wzorki z gazety Vogue Knitting - powtórka z rozrywki :)
Użyłam swojej ręcznie przędzionej i osobiście farbowanej wełny BFL:

Śliwkowa to Arelan "Czterdziestka" - bardzo przyzwoita włóczka polskiej produkcji.

Moja czapka, chustki Mamy i wełniane prezenty od Gackowej

2012-01-10T19:44:00.001+01:00

Poznajecie wzór?

To Dripping on the Side - już raz wypróbowany :)
Włóczka to moher od kochanej Gackowej
Dość cienki i włochaty moher w pięknym czekoladowym kolorze przerabiałam w dwie nitki razem na drutach 4 mm (ściągacz) i 5,5 mm (reszta).

Z Inspirą wygląda inspirująco :)

Wracając do włóczkowych prezentów od Agaty Gackowej. Było tego sporo. Śliczności do tego. Piękny prezent!
Część włóczek powędrowała do mojej Mamy. Mama dzierga chustki z pasją i zapamiętaniem:

A tu jeszcze jedna wydziergana przez Mamę. Tym razem z jesiennej kauni:

PS
Zrobiłam zdjęcia choć jest ciemno i ponuro. Cała wieś może opowiadać o wariatce latającej z manekinem i aparatem foto po ośnieżonym podwórku :)

Pozdrawiam Was serdecznie!

Inspira

2012-01-03T15:15:00.000+01:00

Moja Inspira. Pierwsza, ale chyba nie ostatnia. Zakochałam się w tym wzorze: prosty, a efektowny.

Zwykle dziergana jest z włóczek barwionych pasmowo. Moja - z gładkich. Widać prostą strukturę wzoru. Marzy mi się w opcji "scrap", czyli z resztek moich wełen ręcznie przędzionych. Kilka innych wizji mam, ale życia może zabraknąć, żeby udziergać to wszystko, co mi po głowie chodzi.

Włóczka Lima, ale tym razem Bergere de France (też z alpaką i też ją bardzo lubię) - trzy motki: beż, brąż i ecru. Druty 4,5 mm na żyłce (drewniaczki Knit Pro)

Różowiutki

2012-01-01T14:17:00.000+01:00

Myślałam, że robię TO nie dla siebie. Bo różowiutki to nie jest mój ulubiony kolor. A może nie był? :)

Fajnie się komponuje z moją ostatnio ulubioną czapką :)

Ponownei Dripstones Cowl. Tym razem z Limy Dropsa w kolorze blady róż.
Włóczka świetna! Sięgam po nią kolejny i nie ostatni raz. Dostawa w drodze pomimo małego zapasiku w domu.
Pochwały dla wzoru już były, ale jeszcze raz powtórzę: jasno rozpisany, wystarczy przestrzegać wskazówek i efekt murowany!
Będę chodziła w czymś RÓŻOWYM?!

Guziki

2011-12-30T13:57:00.000+01:00

Zrobiłam je z FIMO. Jest to modelina utwardzana na gorąco. Niektóre już mają przeznaczenie: czarne będą przyszyte do bezrękawnika (na którym leżą na zdjęciu), różowiutkie (będą jeszcze polakierowane na "błysk") zrobiłam dla mojej Siostry - też już czeka na nie gotowa robótka do "oguzikowania".
Dlaczego guziki? Fajna zabawa. Można sobie dzieciństwo przypomnieć. Dla mnie ważne jest mieszanie kolorów. Te wzorki to ćwiczenia i wprawki w technice millefiori (dość jeszcze nieudolne).

Poza tym przędę (będzie relacja wkrótce), dziergam - wyrób się blokuje :) i wypoczywam z wielką radością.

Taki komplet

2011-12-26T12:42:00.001+01:00

Komplet czapka + otulacz.
Użyłam włóczki "Czterdziestka" przerabianej razem z cieniutką Angel. Fuksjowy kolor "Czterdziestki" został dzięki temu przełamany nieco fioletem. Na zdjęciach ja w roli modelki, ale komplet spodobał się mojej Mamie :)))

Miłego świętowania!

Wczoraj wysłaliśmy w świat lampiony świąteczne...

Odzywam się

2011-12-19T19:10:00.000+01:00

... po przerwie. Choróbsko mi się przypętało takie, że nawet mi spadło tempo dziergalnicze.
Za to przejrzałam różne "trupy w szafie" i zabrałam się za prawie skończone, porzucone itd, itp. Część zamieniła się z powrotem w urocze kłębki, a coś tam skończyłam. Niestety na przeglądanie ofety różnych sklepów z włoczkami siły miałam i na poczcie czekają przesyłki do odbioru :) (Raz się żyje)

Fotki takie sobie, bo panują egipskie ciemności wprost. Wiadomo najkrótsze dni w roku mamy...

O trupie teraz.
W maju zaczęłam Central Park Hoodie. Wstyd przyznać, że po zrobieniu pleców i przodów (tak, tak) rzecz porzuciłam. Teraz zamarzył mi się bezrękawnik-kamizelnik. W zasadzie było gotowy. JEDEN dzień roboty i mam moje wdzianko gotowe:

Ma kaptur (u mnie nazywany kapucą):

Guziki w trakcie produkcji...
Włóczka to przerabiane razem DLG i Lima Bergere de France, czyli wełna z alpaką w wersji rustic a la lata siedemdziesiąte :) Druty 6 mm na żyłce. Mam ochotę na powtórkę z tej rozrywki, ale z jednolitej włóczki (może tweed albo coś z moich ostatnio odkrytych Dropsów)

Ale już to coś lubię!

Warkoczowo działam dalej. Czapka powstała (wiem, że jestem nuudna):

Czapka będzie częścią kompletu, ale o tym innym razem.

Zielonego więcej

2011-11-29T14:59:00.000+01:00

Zrobiłam czapkę:

Włóczka bardzo szlachetna. Specjalnie zamówiona na tę czapkę Lima Dropsa. Wzór już przećwiczony. Dla męża.
Się okazało, że a) za duża b) za mało zielona (!?).
Wobec tego druga powstała:

Się okaże, czy dość zielona...

Siostra była dziś u mnie. Robiła za modelkę. A właściwie jej ręce robiły:

Siostrą się pochwalę jeszcze. Uszyła poduchę:

Zdolna jest, prawda? ;-)))

Jeszcze czapki

2011-11-23T11:24:00.000+01:00

Kolejne czapki. Chyba małą czapkową przerwę zrobię, choć w planach jeszcze co najmniej jedną - włóczki w drodze :)
Dwa wzory darmowe. Każdy w innym stylu.
Pierwsza czapka to wariacje na temat Rikke hat

Zrobiona z moich farbowanych i przędzionych wełen (shetland) w musztardowych kolorach:

Druga czapka jest bardzo "norweska". Moje zauroczenie wzorami wrabianymi ma się dobrze :)

Wzór z Dropsa : http://www.garnstudio.com/lang/us/pattern.php?id=5294&lang=us
Włóczki dla odmiany niemieckie : czarna extra merino schachenmayr i biała red heart fina dk.
Jest chłopacka :)

Czapki dalej

2011-11-19T14:25:00.000+01:00

Norweska robota skończona. Mam ochotę na powtórkę. To, co wygląda na skomplikowane nie zawsze takie jest na szczęście.

I dalej w klimatach biało-czarnych:

Ślimaczek w wersji cz-b z włóczki Katia Azteca.

Dziękuję Wam wszystkim za wsparcie w komentarzach, przez telefon i mail. Dobre słowo ważniejsze od pieniędzy...

Zwalczanie stresów metodą "drutową"

2011-11-16T18:54:00.000+01:00

Oj, dostałam ostatnio po głowie. Stąd mój przepis na Zwalczanie stresów metodą "drutową".
Wybierz raczej coś mniejszego : czapkę, szalik, rękawiczki, chustę. Efekt ma być widoczny szybko. Wybierz wzór na który tylko spoglądałaś tęsknie, bo za trudny.
Dzięki temu zajmując się liczeniem, zmianami koloru lub wzoru, oznaczaniem zrobionych rzędów, itd itp zapomnisz na chwilę o zabiegach, karetkach, wypadkach. Czas oczekiwania na wyniki badań, czy efekty zabiegów minie Ci szybciej. Licząc oczka (jeden, dwa, jeden, trzy) całe nadwątlone siły skupiasz na tym, co na drucie.
Jeśli nie masz siły na wyprawę do pasmanterii użyj czegoś z zasobów domowych. Możesz wyciągnąć włóczkę schowaną od bardzo dawna na coś wyjątkowego. To właśnie ta chwila.
W ten właśnie sposób zwalczam stres od tygodnia. Nikomu nie życzę, żeby musiał zastosować w praktyce.
W ramach zwalczania stresu zrobiłam czapkę, którą wypatrzyłam rok temu. Uznałam wzór za zbyt trudny...

Zrobiłam ją w dwa dni. Jedno oczko, drugie, zmiana koloru, nie myśleć o niczym innym...

Zaczęłam kolejną:

Zdjęcie zrobione rano - teraz mam już kawał więcej.

PS
Karetka przywiozła mi połamańca do domu. Będzie lepiej.

Szalik gigant i czapka-ślimak

2011-11-12T13:29:00.000+01:00

Szalik gigant zamówiony został przez Synka. Dziergałam przez tydzień pod czujnym okiem kontrolera. Akceptacja postępów co kawałek. Na szczęście efekt końcowy spodobał się Synkowi:

Szalik zrobiłam wzorem angielskim (patentowym) z włóczki Shetland YarnArt w kolorze "terakota". Włóczka jest bardzo fajna w robocie, miękka, mięsista. Oczywiście z shetlandem niewiele ma wspólnego. To turecka mieszanka merynosa (45%) i akrylu (55%). Tym niemniej godna polecenia.

Czapka - ślimak to było dla mnie "wyzwanie technologiczne". Koniecznie chciałam sprawdzić, czy dobrze myślę "jak to jest zrobione." Okazało się, że i owszem. Dobrze pomyślałam. Z tego eksperymentu mam czapkę:

Wydziergałam ją z mojej ręcznie przędzionej wełny shetland (tym razem najprawdziwszy z prawdziwych). Czapka ma nie tylko oryginalny wygląd. Bardzo ładnie układa się "do głowy" . Może zrobię jeszcze jedną w innych kolorach?

Rękawiczki

2011-11-06T09:43:00.000+01:00

Ciepłe są. Na zimę będą jak znalazł.
Pierwszy raz po wielu latach przerwy robiłam coś wzorami wrabianymi. Praca jednocześnie z dwiema nitkami jest trochę męcząca - to skręcanie się nitek wymaga cierpliwości. Ale się nie zniechęciłam. Mam kilka pomysłów do realizacji tą techniką. Póki co robię szalik dla Syna, mam rozgrzebanych kilka projektów, więc kolejne pozostaną w sferze planów na jakiś czas.

O samych rękawiczkach:
Raczej damskie - rozmiar S. Chyba je sobie zatrzymam albo zrobię dla siebie drugie w innej kolorystyce, a na te na pewno znajdzie się ktoś chętny. W końcu idzie zima...
Włóczka to Lima Bergere de France (80% wełna, 20% alpaka) - jest świetna. Ma piękną stłumioną kolorystykę, jest mięsista, z włoskiem alpakowym. To wszystko daje wyrobom trochę rustykalny charakter. Ja użyłam szarego i zielonkawego (petrol, teal?)
Druty (komplet skarpeciany 5 szt.) bambusowe 4 mm.
Wzór "z głowy". Pooglądałam sobie na Ravelry wzory rękawiczek łotewskich, fair isle, norweskich. Zwykle są rozpisane na cieńsze druty i włóczki. Moje rękawiczki mają tylko 12x4 oczek w obwodzie. Jak widzicie wzorek wrabiany jest bardzo prosty, bo wykombinowany na poczekaniu. Bardzo podoba mi się dwukolorowy ściągacz. Myślę, że fajnie by wyglądał w czapce.
No i nie umiem nadal tego łańcuszka. Pooglądam jeszcze raz tutoriale z linków, które mi podałyście (bardzo dziękuję) i będę ćwiczyła do skutku :)
Pozdrawiam i biorę się za baktusowy szal. Bardzo męski. Bo jak się ma 17 lat żadne "babskie" nie wchodzą w grę :)

Czapki i rękawiczki

2011-10-31T09:36:00.000+01:00

Znalazłam fajny wzór na męską czapkę. Dla mnie ważne, że wzór jest po polsku :-). Opracowany został przez Justynę. Możecie go znaleźć na Ravelry: http://www.ravelry.com/patterns/library/man-thing

Zrobiłam już dwie czapki z tego wzoru (robią się błyskawicznie). Pierwsza była z podwójnej nitki szarej Limy Bergere de France. Robiłam na drutach 4 i 5 mm. Ta włóczka jest trochę za gruba w wersji podwójnej do tego wzoru. Tym niemniej efekt mojej pracy był pozytywny. Fotki nie będzie, bo tuż po zdjęciu czapki z drutów zawiozłam ją mojemu Bratu. Teraz mu łysinka nie marznie :)

Drugą zrobiłam z podwójnej Extra Merino Schachenmayr. Czarnej. Nie lubię robić z czarnej włóczki, bo mam problem z widzeniem poszczególnych oczek na drucie. Wzór był jednak już wypróbowany, więc zabrałam się do roboty.
Czapkę zrobiłam w jeden dzień. Już jest gotowa. Przyszły właściciel znowu daleko, więc fotkę zrobiłam na modelce ze styropianu:

Wygląda jak lewitująca czapka :) Zdjęcie musiałam trochę rozjaśnić. Ach ten czarny...

Mam nadzieję, że mój Pan Student będzie chciał ją nosić :)

Wczoraj wieczorem zabrałam się za rękawiczki. Zamarzył mi się brzeg jak w łotewskich tradycyjnych rękawiczkach (a braided edge). Znalazłam tutoriale co i jak. Efekt zerowy. Nie umiem. Może ktoś mi kiedyś pokaże "na żywo" , to załapię. Póki co skapitulowałam. Moje rękawiczki (w właściwie pierwsza rękawiczka) wygląda tak na razie:

Robię je z Limy Bergere de France w kolorze szarym i zielonkawo-niebieskim (petrol?) Wzorek do wrabiania wydumałam sobie sama :) Prościutki jest, dzięki temu robi się lajtowo.
Pozdrawiam.

Tunika (wzór)

2011-10-30T12:09:00.001+01:00

Rozpisałam wzór na tunikę:
Znajdziesz go TUTAJ
Będzie mi miło, jeśli uwagami na jego temat podzielisz się ze mną (e.gunia@gazeta.pl)

Pozdrawiam!

Tunika Wiktoria dla trzylatki

2011-10-28T18:13:00.000+02:00

Tunika dla trzylatki gotowa. W zasadzie replay. Robiłam już bardzo podobną - nawet dla tego samego dziewczęcia. Jednak w tym wieku dzieci szybko rosną. Poprzednia zrobiła się za mała, trzeba było wydziergać model nieco większy. Moja mała gwiazda poszła do przedszkola i przyda się jej strój ciepły, łatwy do zdejmowania: ogólnie prosty w obsłudze. Wyroby z Ideala można spokojnie prać w pralce:)

Dziergałam na drucie z żyłką 3.5 mm. Robiłam notatki, które być może uda się przekształcić we wzór.

Zaraz po skończeniu tuniki zabrałam się za męską czapkę. Szybko się dzierga więc efekty pokażę wkrótce. Oczywiście parę innych projektów leży zaczętych, a następnych kilka kłębi mi się w głowie... Chyba jestem niereformowalna pod tym względem.

Na zakończenie kot :

Wielki łowca (przynosi mi myszy w prezencie - widocznie wyglądam na niedożywioną jego zdaniem) tym razem pilnuje koszyka z jabłkami. Jabłka bardzo ekologiczne - z własnego sadu (czytaj bez chemii jakiejkolwiek). Moje koty przeszły w tryb zimowy - dużo śpią, są otłuszczone jakby były niedźwiedziami zapadającymi w sen zimowy. Oby do wiosny :) I tu sięz nimi zgadzam, niestety...

Wywiad i osnuwanie

2011-10-15T20:23:00.001+02:00

Zajrzyjcie tu : http://poletsy.blogspot.com/2011/10/featured-seller-egunia.html
Udzieliłam wywiadu :)

Bardzo miłą niespodzianka na dzisiejszy wieczór. Cały dzień nie zaglądałam do komputera.

Zajmowałam się osnuwaniem krosien. Tym razem miałam pomocnicę i dzięki temu wszystko zajęło nam tylko kilka godzin.
Najpierw trzeba było przygotować nicielnice - tym razem cztery. Potem snowanie. Odbywało się w stodole:

Moja Siostra w trakcie pracy :)

Następnie zakładanie przygotowanej osnowy na krosna. Do tej pory robiłam to zawsze sama. Teraz wiem, że to duży błąd - razem pracuje się nie tylko przyjemniej, ale i zadanie jest znacznie łatwiejsze do wykonania.
Jutro mogę powiązać podnóżki i zabrać się za tkanie. Jak miło. Dzięki Siostrze.

Farbowanie nachyłkiem i łupinami orzecha włoskiego

2011-10-13T16:46:00.000+02:00

Barwienie naturalne wełny bardzo mi odpowiada. Uzyskiwane odcienie są bardzo interesujące.
Ostatnie nachyłki, które nota bene zdobiły mój ogródek kwiatowy niestrudzenie przez całe lato, posłużyły mi do pofarbowania motka bfl-a (zdjęcie pierwsze z lewej). Kwiatki były już trochę zmaltretowane przez deszcze i uzyskany odcień jest lekko przytępiony. Dla porównania pokazuję szetland barwiony latem tymi samymi nachyłkami. Uzyskanie identycznego odcienia w barwieniu naturalnym jest bardzo trudne! Ostatnie zdjęcie przedstawia próbkę włóczki farbowaną łupinami orzecha włoskiego. Więcej na ten temat napisałam tutaj.
Pozdrawiam!

Przędzenie na kołowrotku

2011-10-09T18:21:00.001+02:00

Odkurzyłam po małej przerwie mój kołowrotek.
Na rozgrzewkę pobawiłam się w "cienko-grubo". Użyłam do tego bfl-a ufarbowanego srebrnym jacquardem. Użyłam niewielką ilość barwnika i wełna jest ufarbowana tylko miejscami.

To tylko próbka, ale planuję większe ilości tego typu włóczki, bo świetnie sprawdzają się jako materiał tkacki.
A teraz przędę niebieskości.

Jeszcze nie jestem pewna, czy mi się spodoba taka kolorystyka włóczki. W czesance jest OK, ale we włóczce? Zobaczymy.

Czaapka. Jeszcze jedna.

2011-10-07T18:10:00.000+02:00

Nie ostatnia. Z dużym prawdopodobieństwem, graniczącym z pewnością.

Czapka jest typu "worek na kartofle":

Zrobiłam ją z tej włóczki. Bardzo miękka, miła w dotyku. Ponieważ jest skręcona w navajo kolory układają się w paski. Kłębek akurat wystarczył na czapkę (było tego ok. 50 gr)

Wydawało mi się, że czapka jest aż za prosta, więc chciałam zrobić kwiatek z filcu (takiego w arkusikach). Jasna sprawa, że arkusiki podziobane, a kwiatka niet. Same baboki. Wycięcie równego kwiatka mnie przerosło. Skończyło się na kółeczku:

Moja mina świadczy o ciężkim wysiłku fizycznym i umysłowym, którego dokonałam wycinając kolejne wersje "kfiatków" :) Może się Taka Jedna zlituje i będzie kwiatek z prawdziwego zdarzenia. Póki co - ersatz.
Fotograficznym wyczynom przyglądały się za to Takie Dwie:

Może dają tam marchewkę?

Tylko drapanie po nosie??? Skandal!

Mała rzecz :)

2011-09-26T18:49:00.000+02:00

Czapka z wełny merynosa uprzędzionej przeze mnie (chyba z rok temu). Farbowana naturalnie: najpierw marzanna (wyszła blada), na to koszenila. I jest gucio!
Wzór : Little things

Mniej, więcej... Bo głównie sugerowałam się zdjęciem.
Druty 4mm na żyłce.
Moje Siostry w roli modelek :)

Niebieski

2011-09-20T16:07:00.000+02:00

Pofarbowałam BFL-a na niebieskości. Będę sobie przędła te chmurki. Farbowałam jacquardami (z małym dodatkiem polskich farbek, bo mi odcień pasował, a nie mam zbyt wielu kolorów luksusowych jacquardów).

Zieleń mszysta

2011-09-19T15:21:00.000+02:00

(Zdjęcie powiększa się po kliknięciu)

BFL farbowany barwnikmi Jacquarda. Jest taka zieleń "leśna" : mech, liście, trawa... 160 m w 50 gr. Skręt navajo (potrójna nitka)

Wystarczy np na czapkę...

Koniec lata

2011-09-17T16:47:00.000+02:00

Kwitną róże, malwy. Drugi raz rozkwitły mi kwiaty w pojemnikach. Przepięknie pachnie heliotrop, a te żółte drobiażdżki kwitną non-stop od maja. Dziś posadziłam białe lilie. Czas jesiennych porządków w ogrodzie nadchodzi wielkimi krokami.
Robótkowo działam, choć mam mniej czasu. Zakładam osnowę na szalik, przędę zieloną włóczkę. Oczywiście robię na drutach kilka rzeczy na raz - jak to ja.

Dziś pozdrowienia od "panienek":

Rózia vel Kaśka

Elka

Więcej o owczym stadku tu: http://polskiewrzeciona.blogspot.com/2011/09/owce.html

Chodniki gotowe

2011-09-09T15:30:00.000+02:00

Nr 1

Rozmiar: 110x55 cm
Osnowa bawełniana, wątek wełna (podwójna w typie gobelinowym) farbowana ręcznie
Nr 2

Rozmiar: 120x55 cm
Osnowa bawełniana, wątek wełna (w typie gobelinowym) farbowana ręcznie

Nr 3

Rozmiar: 90x55 cm
Osnowa bawełniana, wątek akryl (podwójna Opus Pavorotti)

Wykończyłam frędzami i voila! Gotowe!

Prywata:
Czy teraz dobre fotki???

Na drutach wydziergałam tymczasem czapkę (czy już mówiłam, że sezon czapkowo-szalikowy rozpoczęty?)

Czapka jest banalnie prosta. Zrobiona mniej więcej tak jak ta. Druty 6 mm na żyłce. Włóczka to Rowan Summer Tweed przywieziona z Amsterdamu (wełna z jedwabiem). Booska...

Święto tkaczki, czyli chodniki zdjęte z krosien

2011-09-08T17:32:00.000+02:00

Zdjęłam dzisiaj chodniczki z krosien:

Chodniki są trzy o wymiarach 60x115 cm każdy. Dlaczego trzy? Na jeden nie warto osnuwać krosien, bo to żmudna robota, więc zakłada się od razu więcej osnowy. Zdejmowanie tego, co się schowało pod warstwą kolejnej pracy jest bardzo ekscytujące :) Po prostu święto tkaczki...

Oczywiście można wyliczać, projektować. Ja ciągle jeszcze się bawię w tkanie i idę głównie na żywioł. Projektuję "z grubsza": potkam sobie chodniczki z maminej wełny, założę z pięć metrów osnowy i zobaczymy co wyjdzie. "Wyszły" trzy. Różnią się grubością wątku (pojedyncza lub podwójna nić) i jego składem (wełna lub akryl). Najbardziej udany jest chyba ten w zielone pasy. Ledwo zdjęłam chodniki z krosien, a dzieci ustawiły się w kolejce po nie - już są rezerwacje.
Nawet Rudzik dokonał już wyboru:

Nie, nie mam czwartego kota. Rudzik jest u mnie "na wakacjach".

Pozdrawiam serdecznie wszystkie czytelniczki i czytelników!

Obiecane skarpetki

2011-09-01T20:57:00.000+02:00

Pierwszy raz robiłam skarpetki zaczynając od palców i z piętą robioną rzędami skróconymi. Eee! Raczej pozostanę przy tradycyjnym sposobie, po prostu bardziej mi odpowiada. Dziergałam na pięciu drutach 2.25 mm
Skarpetki zrobiłam z własnoręcznie uprzędzionej wełny BFL, którą pofarbowałam marzanną barwierską (były dwa kłębki - jaśniejszy i ciemniejszy i takie kolory są widoczne w skarpetkach).

A tu krótka historia pewnych skarpetek:

Na koniec dzisiejszej relacji - podpatrzyłam Buraskę:

Ja też lubię krosna :)

Tkanie chodnika

2011-08-30T20:23:00.000+02:00

Dzięki sprytnemu przeciągnięciu osnowy w ciągu godziny (no, ...dwóch) miałam dzisiaj krosna gotowe do pracy. Mama dała mi bawełnę tzw zerówkę (na osnowę) i wełnę w typie dywanowym na wątek. Mama sama tę wełnę farbowała, a efekt jest bardzo ciekawy w utkanej tkaninie.
Poprosiłam syna o utrwalenie na filmie, jak wygląda tkanie. To migawki, które dla Was wybrałam:

PS
Skarpety uprałam, fotki będą jak skarpety wyschną. Trochę to potrwa, bo pogoda taka sobie.
Pozdrawiam

Skarpety

2011-08-29T19:43:00.000+02:00

Wróciłam z "wakacji". Przywiozłam z sobą skarpetki, które dziergałam w podróży. Miały być foty skarpet, ale pies był tak stęskniony, że ładował się bezwstydnie w każdy kadr. Na dzień dobry wobec tego zdjęcie psa z zacieszem na pysku :))) Skarpety w tle.
Skarpety juuutro. Teraz pies. Oraz koty. Oraz owce. Zoo normalnie...

POLetsy Giveaway

2011-08-15T10:35:00.000+02:00

Kliknij i wygraj!
Wystarczy napisać komentarz pod skarbczykiem POLetsy Giweavay : http://www.etsy.com/treasury/MTYwODE5Mjd8NTcyMjE1Mjg3/poletsy-giveaway?index=0 , aby wziąć udział w losowaniu! Nagrodą są wszystkie przedmioty zawarte w skarbczyku. Powodzenia!

Jesienne kolory

2011-08-12T19:06:00.001+02:00

Farbowanie tym razem barwnikami chemicznymi. Farbowałam czesankę Jacquardem dokładając co nieco polskich farbek. Przyznam się: tymi polskimi posypałam tu i ówdzie prosto z "tutki" na mokrą czesankę. Kompletny brak profesjonalizmu :) Efekt zaskakująco miły dla oka jak na takie nieprzemyślane działania. Na dodatek udało mi się powtórzyć wybarwienie.
Wełenka to BFL. Mam tego 110 g/310 m w podwójnie splecionej włóczce. Pięknie się mienią te jesienne odcienie...

Zdjęłam z krosien

2011-08-02T11:53:00.000+02:00

Dywanik dla Karoliny. Do sypialni.
Rozmiar: 60x95 cm. Osnowa : cotton fifty Bergere de France (bawełna z akrylem), Wątek: niewiadomoco, za to przywiezione aż z Indii przez Alicję :) Włóczka o nierównej grubości, melanżowa, raczej sztuczna. Na krosna - świetna.
Małe zbliżenie:

Bardzo mi się podoba (wiem, że skromnością nie grzeszę :)

To jest moja tkanina, którą już tu prezentowałam w trakcie pracy:

Rozmiar: 60x130 cm Osnowa: cotton fifty Bergere de France (bawełna z akrylem), wątek : moja włóczka uprzędziona ręcznie: merynos z lnem (gotowa mieszanka kolorów)

Namyślam się na co ją wykorzystać.
Udało mi się zachować osnowę przeciagnięta przez nicielnice i grzebień. Mogę spróbować dowiązać następną - oszczędzę sobie mnóstwo pracy w ten sposób. Hura! Zastanaiwam się nad kolejnymi projektami. Chyba chodniczki-dywaniczki. Są chętni w rodzinie :)

Farbuję, przędę, tkam i co tam jeszcze...

2011-07-30T20:04:00.000+02:00

Pofarbowałam czesankę BFL "chemią":

Zamarzyło mi się trochę delikatnych melanży. Wyszło jakby... jesiennie. Farbki Jacquarda - świetnie się sprawują.
Barwnikami naturalnymi lepiej farbować gotową włóczkę:

To także BFL. Spleciony podwójnie (dość luźno), ufarbowany koszenilą na różowiutki kolor. Uwaga! Podoba mi się ten róż. Kto mnie zna, ten wie, że fanką róży nie jestem. Ale ten jest ok. Sama nie wiem dlaczego.

Mam sporo wełny do przędzenia. Część jest do prania, część już uprana, czeka na czesanie. (te skarby mam dzięki Eli) Duża część tej wełny to merynos, jest czasnogłówka i "coś". O worku z alpaką na razie nie myślę...
Problem mam z suszeniem. bo ciągle pada, a jak nie pada to wilgotność powietrza jest tak wysoka, że i tak nic nie schnie. To "coś" uprane jest bardzo ciekawe. Piszę "coś", bo nie wiem jakiej rasy była owca. Włókna są długie, dość delikatne, ale uprzędziona wełna podgryza.

To próbka - wyczesana na ręcznych gręplach, sprzędziona na kołowrotku i spleciona (znowu luźno) w dwie nitki. Jest interesująca. Przędzie się przyjemnie, bardzo łatwo się czesze, bo ma długie włókna. Zrobię jeszcze próbę farbowania.
Oczywiście dziergam też na drutach i robię kolejne babciokwadraty na szydełku...

Dzisiaj pozdrawia Was Buraska :)

Tkanie na krosnach

2011-07-21T15:59:00.000+02:00

Bitwa była trzydniowa. Źle przygotowana osnowa dała mi popalić, ale po trzech dniach - zwycięstwo. Popełniłam błąd w czasie snowania - szybciej się nie dało. Potem rozplątywałam nici osnowy. Jak już mi się zdawało, że mam rozplątane zaczęłam osnuwać krosna. A gdzie tam! Wyszły kolejne błędy. Na sam koniec znalazłam jeszcze jeden drobny błąd - pominęłam dwie szczeliny w grzebieniu. Ten błąd został, bo nie umiałam go naprawić. Na szczęście w tym projekcie praktycznie jest niezauważalny.

Osnowa: cotton fifty Bergere de France (bawełna z akrylem)
Wątek : moja włóczka ręcznie przędziona - wełna merynosowa z lnem (gotowa mieszanka)
Szerokość projektu - ok. 65 cm. Będzie poduszka lub pled. Wzór płócienny - najprostszy, dwie nicielnice.

Tkanina jest mięciutka i delikatna, czego nie widać na zdjęciu.

Babciokwadraty

2011-07-18T09:47:00.000+02:00

czyli granny squares:

Włóczka Ideal Bergere de France, szydełko 3,5 mm
Babciokwadraty robi się z założenia z resztek włóczki. Moja resztka jasnoszarej skończyła się na dziewiątym kwadraciku. Znowu jadę do pasmanterii?
W planach poszewka na poduszkę w babcinym stylu...

Na coś większego to ja chyba sił nie mam, ale babciokwadratowanie to jest umilające wieczory zajęcie :)

Baktus

2011-07-15T12:51:00.000+02:00

Trochę drapie :) Ale mój ci on. Poczeka na jesienne szarugi i będzie jak znalazł.

Farbowanie naturalne

2011-07-12T15:54:00.001+02:00

Ale się rozhulałam! Dwa posty jednego dnia!
Jak już pisałam wcześniej wczoraj miałam okazję farbować wełny w towarzystwie Eli Dziś kontynuowałam zabawę samodzielnie.
Najpierw pokażę mojego bfl-a pofarbowanego wczoraj marzanną:

Są to dwa motki po 50 g każdy (po ok. 160 m włóczki). Ciemniejszy to pierwsza kąpiel , jaśniejszy - druga kąpiel.Nie udało mi się wyhodować marzanny w moim ogródku (rośliny wymarzły mi zimą) Te farbowania są z korzenia marzanny zakupionego w "Herbapolu".
A teraz nachyłek:

Nachyłki to bardzo ładne kwiatki, które można hodować w ogródku ozdobnym. Występują w kilku odmianach - jednorocznych i wieloletnich. Nachyłki użyte w tym barwieniu to Coreopsis grandiflora (nachyłek trwały). Czekam na kwitnienie jednorocznego nachyłka barwierskiego (Coreopsis tinctoria), żeby popróbować barwienia i z tej odmiany.
Na zdjęciu widzicie kilka moich włóczek: pomarańcze i zgniłozielony to uzyskane wczoraj wybarwienia na bfl-u. Zielenina powstała wskutek potraktowania żelazem. Po lewej - dzisiejsze eksperymenty. Szetland (mam go 70 g/120 m) - ten jaśniejszy u dołu. Wyżej kupiona włóczka (wełna z alpaką), która fantastycznie "łapie" kolory. Na górze - "baboki" (bfl czesany z alpaką na grzebieniu) farbowane bez uprzedniego zaprawiania ałunem.

I jeszcze raz mój szetland z bliska:

Wielka siła drzemie w tych żółtych kwiatkach!

Zeznanie

2011-07-12T10:19:00.000+02:00

Ale nie podatkowe.
Zeznam Wam, co porabiam :)

Otóż robię na drutach. Dwie rzeczy na raz, a dwie "wrzuciłam do zamrażarki". Czyli , zrobię jak mi melodia na nie wróci. Wczoraj wrzuciłam na druty szalik:

Wzór to powszechnie znany baktus. Ja zawsze mam spóźniony zapłon - jak wszystkim się już znudzi, to do mnie dociera chęć spróbowania. Wzór prosty, ale uwagi które znalazłam tu: http://blog.lorki.pl/?p=3769 są bardzo przydatne.
Włóczka to:

Mam tego "aż" dwa motki, bo cena odstraszająca. Moja siostra przeglądając moje zasoby włóczkowe stwierdziła, że mam każdej włóczki po trochu - nic większego nie da się zrobić z tych zapasów. Tę włóczkę kupiłam w Amsterdamie, gdzie w pasmanterii poczułam się jak ten osiołek, co nie wiedział jak wybrać. Wzięłam kilka włóczek po trochu - to będą teraz czapki i szaliki :) Rowan felted tweed, bo pokochałam tweedy. Włóczka zacna, gdybym miała więcej na pewno byłby z niej sweterek.
Na drugim końcu domu leży mocno zaawansowane ponczko. W tej chwili mam na okrągłym drucie ze trzysta oczek, więc wogóle nie wygląda. I zaczyna być nużące. Jeden rząd zajmuje sporo czasu, przybywa pomału. Zdjęcia nie będzie, bo nie chcę zapeszać.
A tu skończone skarpetki:

Rozmiar męski, wzór nad wyraz prosty. Skarpetkomania trwa u mnie na całego. Druty skarpetkowe muszą być ciągle w użyciu :)

Poza drutami - przędę i farbuję. Ostatnio uprzędłam bfl-a, który już został pofarbowany marzanną. A teraz suszę szetlanda, który czeka na farbowanie. Farbowanie "zielskami" uskuteczniałam wczoraj wraz z Elą (jej relacja tutaj: http://polskiewrzeciona.blogspot.com/2011/07/tecza-w-garnku-czyli-nachyek-i-marzanna.html ) Tak się rozochociłam, że dziś wrzuciłam do gara kolejną porcje nachyłka.
:)
Więcej grzechów nie pamiętam :)))
O farbowaniu skrobnę coś wkrótce.
Pozdrawiam

Farbowanki

2011-07-09T13:32:00.000+02:00

Przędę i farbuję.
Na pierwszy ogień poszła koszenila. To naturalny barwnik dający odcienie różu-fioletu.
Wczoraj ufarbowałam świeżo uprzędzionego bfl-a. Wydawał mi się za blady. Dziś powtórzyłam farbowanie. Moje zdziwienie było wielkie, jak okazało się, że kolor jest jeszcze bledszy. Wełna oddała barwnik do kąpieli??? Cuda i dziwy, panie dziejku...
Miłym zaskoczeniem jest za to merynos, który w ubiegłym roku był pofarbowany niezbyt intensywnym wybarwieniem z marzanny. Uznałam ten kolor za mało udany i wrzuciłam bez żalu do koszenili (ładnie nazywają to po ang. over-dyeing)
Wyszło tak:

A tu dwa bfl-e : farbowany koszenilą (bladzioch, do przefarbowania), niefarbowany i malinowy merynos (marzanna i koszenila)

Teraz w garze z koszenilą jest chusta z merynosa farbowanego marzanną (też bladzioch) :)
Pozdrawiam!

Przędę sobie

2011-07-07T18:38:00.000+02:00

Na "Prząsniczce" bawimy się w "Tour de Fleece 2011". Kolarze we Francyi kręcą i my kręcimy, tyle, że wełny.

Moja relacja tutaj: http://polskiewrzeciona.blogspot.com/2011/07/tour-de-fleece-2011_07.html relacja krótka, bo zachciało mi się pójść pojeździć na rowerze :)

Nowe szaty cesarza*

2011-07-05T19:01:00.001+02:00

Uprzejmie przepraszam tych, co nie lubią zmian. Pobawiłam się szablonem bloggera, zrobiłam sobie kolaż na nagłówek. Jakby nie było wakacje, czasu mam więcej i głupoty mi w głowie.

Dzisiaj pozdrawia Was zniesmaczony Diesel :

Zniesmaczony, bo przeszkodziłam mu w drzemce...

*Oczywiście z tym cesarzem to żart. Nie cierpię na manię wielkości :)))

Zielone

2011-07-04T13:23:00.000+02:00

Wyprane

Nawet zrobiłam próbkę...

Teraz szukam sensownego pomysłu na wyrób. Oprócz tego w planach lipcowych:

- skonczyć ponczko (jeszcze tu nie pokazywałam)

- skończyć drugą skarpetkę do pary (1 i 3/4 gotowe)

- osnuć krosna na "Gołąbka" - taki pomysł mam i już zgromadziłam potrzebne materiały)

Dzisiaj pozdrawia Was Sfinks Podwórkowy, czyli Zosia:

Pa!

Zielonym do góry

2011-06-28T13:33:00.000+02:00

Moja cierpliwość została wystawiona na wielką próbę. Mam pół kilo czesanki - mieszanki merynosa z jedwabiem. Postanowiłam uprząść ją tak, żeby było na sweterek/tunikę - jednym słowem coś większego na grubsze druty. A więc całość tak samo. Ciężka to dla mnie próba, bo lubię sobie życie urozmaicać. Od jakiegoś czasu przędę tylko zielone i zielone :) Guziki już nawet kupiłam zielone (dla większej motywacji) Po uprzędzeniu skręcam navajo (nie ma na to lepszej nazwy???) w trzy nitki. Wychodzi sympatyczny grubas - oceniam, że na druty 6-7 mm. Włóczka jest jeszcze nieuprana, dlatego może nie wygląda zbyt "wyjściowo".

Oczywiście działam w ogródku. Zakwitają lilie, które dostałam rok temu od Mamy. Mają przepiękne kolory, ale wymagają trochę zachodu. Zżerają je takie czerwone robale - chodzę i je zbieram z moich roślin.

W barwierskim ogródku kwitną już na całego nachyłki. Zamówiłam odczynniki chemiczne i niedługo zabiorę się za farbowanie naturalne wełny. W planach nachyłki (żółty), marzanna (czerwony) i może indygo (jak kupię, bo na razie zabrakło mi funduszy "na głupoty").

Na zdjęciu nachyłki (żółte) w towarzystwie gailardii (czerwone).

Dziś wyjątkowo nic o owcach. Za to Bona mówi Wam:

Proszę pogłaskać mnie po brzuszku!

No to pa!

Rózia

2011-06-19T20:31:00.001+02:00

Imię: Rózia
Rasa: owca pomorska. Typ kaszubski
Wiek : 3 miesiące.
Imię zaproponowała Gackowa - bardzo mi się spodobało, więc jest Rózia.

A to Elka:

I elkowa wełna:

Elka dziś była cierpiąca - obżarła się owsa za dwie owce (zazdrośnica jedna). Na szczęście wzdęcie minęło i wieczorem owczy humor wrócił. Podskoki i fikanie przy wracaniu z pastwiska w normie :)
"Stadko" na pastwisku:

Owce mają do dyspozycji stary sad. Ponieważ jest ogrodzony, mogą biegać luzem.

Owce

2011-06-18T16:59:00.001+02:00

Elka nadmiernie nam "sczłowieczała"

Łazi za nami i za psem. Szuka stada.

No to ma stado:

Owca - na razie bezimienna - jest rasy pomorskiej (Elka jest jakimś tekslem albo beriszonem, była hodowana na mięso)
Oto ona:

Szukamy imienia dla naszej "Kaszubki".

Turkusowy szal

2011-06-15T20:39:00.000+02:00

Utkany ręcznie na krosnach. Osnowa kordonek Maxi + trochę śmietków (boulcle, wstążki, sznurek nawet). Wątek - moja wełna - farbowana i przędziona ręcznie. "Marki" BFL na cienko :) Szal jest miękki,delikatny w dotyku.
Uwagi:
Szybko muszę zrobić fartuch na wale podawczym - szkoda mi zmarnowanej osnowy. Szal jest trochę krótki (ok. 2 m), bo źle wyliczyłam długość osnowy na zmarnowanie.
W trakcie roboty popełniłam dużo błędów - częściowo spowodowanych złym ustawieniem nicielnic, a sporo tego - z braku wprawy.
Jestem z siebie bardzo dumna :))) 100% handmade - zaczęłam od białej czesanki...

I oczywiście planuję kolejną rzecz na krosnach. Pomysłów mam kilka i jeszcze nie wiem, który zrealizuję jako pierwszy.

Róża

2011-06-14T20:21:00.000+02:00

Droga od pączka do w pełni rozwiniętego kwiatu.

W ogródku

2011-06-13T17:31:00.001+02:00

Szala przybywa pomału, bo ja siedzę w ogrodzie. Po wizycie Jednej Takiej, która TYLKO w dzieciństwie tkała, poprawiłam te wszytkie sznureczki i niteczki. Jest lepiej! Nie wdaję się w szczegóły, bo znowu Was zanudzę.

Teraz o ogródku. Zakładałam go rok temu. Z prerii, którą założył wokół domu M. wyrwałam niewielki kawałek gruntu - bez trawy. Na części posadziłam truskawki. W miastowym życiu najbardziej brakowało mi smaku truskawek prosto z krzaczka :) Dziś pierwszy zbiór!

Obok rząd poziomek i ziołowa grządka. W tym roku posadziłam też pomidory (wyhodowane samodzielnie od nasionka - taka ekstremistka jestem) i ogórki. Oczywiście jest sałata, koperek i szczypiorek. A dalej kwiaty. W zeszłym sezonie miałam cały rozsadnik małych roślinek. Część mi zmarniała, ale mam swoje ostróżki (niedługo zakwitną), naparstnice, kilka gatunków goździków, ozdobne krwawniki, bratki itd, itp.

Moja idee fix to róże. M. twierdzi, że u nas klimat zbyt srogi (faktycznie wszystkie nieokryte pędy przemarzły), że róże chorują, żrą je mszyce i inne robale, potrzebują dobrej ziemi, i tak dalej. Na zdjęciu powyżej różyczka kupiona w tym roku - zakwitła jako pierwsza (pewnie była pędzona). Moje posadzone w ubiegłym roku róże odbiły po ciężkiej zimie, ale mają dopiero pąki. Chucham i dmucham - psikam miedzianem (na czarną plamistość, bo w ubiegłym roku miały), zwalczam mszyce (już wlazły cholery jedne!), odchwaszczam, nawożę, gadam do nich i oglądam codziennie.

Oczywiście mam ogrodowych "pomocników". Koty bawią się w "kocie szachy"* między kwiatami, ewentualnie załatwiają swoje inne potrzeby :<. A że koty są trzy ogłosiłam kapitulację. (na zdjęciu prawdziwy łowca - Diesel)

Owca dorwała się do wiciokrzewu - obżarła go dokładnie co do listeczka. Jak spuszczę ją na chwilę z oczu (kiedy biega luzem) z miejsca wlezie w truskawki i obżera im liście. Lubi też kwiatki fuksji (już ich nie mam, bo zjadła) i margerytek.

Faza przeżuwania - owca schowała się w cieniu pod domem.

Kończę, bo ogródek wzywa - sucho i trzeba podlewać. Mam nadzieję, że dotrwaliście do końca ogrodowych wynurzeń. Coś czuję, że nie ostatnich. Pozdrawiam serdecznie wszystkich zaglądających, czytających i komentujących. Buziaki!

*Jak nie wiesz, co to są kocie szachy przeczytaj książkę "Kot w stanie czystym" T. Pratchetta" - tylko dla właścicieli kotów.

Chyba szal

2011-06-05T10:57:00.000+02:00

Nie dobijam za mocno - splot jest dość lużny. Co jakiś czas wstawiam nitkę lub dwie boucle. Mam problemy z brzegami - robią mi się pętelki albo ściskam wątek za mocno.

Free style z osnową

2011-06-03T22:49:00.000+02:00

Dostałam w prezencie urodzinowym książkę "Learning to Weave". W ramach ćwiczeń postanowiłam osnuć krosna techniką "od przodu do tyłu" - czyli odwrotnie :)
Osnowa jest freestyle'owa - wśród nici bawełnianych są też wstążeczki, sznurek i nici boucle.
Osnowę przygotowałam sobie w pęczkach po dwanaście nici, dzięki temu mogę kontrolować jej stan "splątania". Dobry sposób dla takich bałaganiarzy jak ja.
Zaczynamy od przewleczenia nici osnowy przez oczka grzebienia:

Wygląda przerażająco, ale dzięki "pęczkowaniu" da się to wszystko ogarnąć.
Potem przeciągamy nici osnowy przez nicielniczki:

Jak widzicie zdjęłam część nicielnic i podnóżków - mój free style jest bardzo prosty w założeniach "technicznych". Zostawiłam dwie nicielnice do splotu płóciennego.
Po umocowaniu osnowy do wału podawczego i odbiorczego nadszedł czas naprężenia osnowy. Pojawił się problem z nićmi. Użyłam merceryzowanej bawełny - kordonka MAXI. Jest świetny na szydełko, natomiast na osnowę nadmiernie skręcony.

Na szczęście można sobie z tym poradzić. Przy końcowym poprawianiu napięcia poszczególnych pęczków nici (z przodu krosien) rozwijałam jednocześnie skręt (na zdjęciu powyżej widać prawidłowo ułożoną osnowę w dwóch pierwszych pęczkach).
Parę drobnych poprawek i można zaczynać :)

Dalej będzie moja przędzina ręcznie wełna farbowana na turkusowo.

Szalik? Poduszka? Się okaże. Aaa! Czółenko to boski wynalazek! Następnym razem więcej o tym.

Osnuwanie to żmudna robota - kilka godzin ślęczenia i skupiania uwagi. Nie można popełnić żadnego błędu (no prawie), bo projekt się nie uda. I jeszcze free style w tkactwie możecie sobie poszukać pod hasłem "saori weaving" :)
Buziaki znad krosien!

Plecki

2011-05-19T09:03:00.000+02:00

Historia długa w czasie. Najpierw zobaczyłam film "Czarny łąbędź". Natalie Portman nosi w nim czarny kardigan z kapturem "blisko ciała" zapinany na suwak. Prosty, w sportowym stylu. Zaczęłam kombinować, jak taki sobie zrobić.

Najpierw wymyśliłam włóczkę, a w zasadzie dwie: Limę (wełna z alpaką) połączoną z DLG - adriafilową cienizną. Takie zestawienie (tylko w innej kolorystyce) użyłam w jednej z czapek i bardzo tę czapkę polubiłam. Taka podwojona włóczka kojarzy mi się ze zgrzebnymi latami siedemdziesiątymi (a może osiemdziesiątymi) - wtedy stosowało się takie zabiegi z niedostatku, a ja dziś wracam do tego z sentymentu :)

Zaczęłam szukać wzoru - czegoś w stylu owego sweterka Natalie Portman. Wypatrzyłam na Ravelry "Central Park Hoodie"

Całkiem "może być". Uznałam, ze warkocze urozmaicą mi robotę i ogólnie pasują do pomysłu.
Wzór jest bardzo dobrze rozpisany, a ja i tak się walnęłam. Po skończeniu plecków zauważyłam, że długość do podkroju pach jest o 5 cm za długa w stosunku do rozpiski. Zwykle jestem niecierpliwa i skracam co mogę i co nie mogę, a tu taki zonk! Mam nadzieję, że nie będę musiała pruć. Sweterek nie ma wcięcia w talii, więc po prostu mój będzie trochę dłuższy...
I jeszcze jedno zdziwienie - mam "w trakcie" tylko jedną robótkę. Nic, ale to nic więcej. Ani na kołowrotku, ani na drutach, ani na krosnach. Dziwne, jak dla mnie.

Pozdrawiam

Niedosyt

2011-05-16T20:55:00.001+02:00

W miniony weekend brałam udział w kursie barwienia wełny metodami naturalnymi w Poznaniu. Czuję niedosyt. Częściowo sama sobie jestem winna.

Enigmatyczny opis: "Zajęcia praktyczne, na których uczestnicy będą barwić barwnikami naturalnymi przędzę i czesankę wełnianą" zinterpretowałam sobie sama, oczekując, że poznam RÓŻNE techniki barwienia (np. z użyciem indygo - barwnika kadziowego). Nie dopytywałam o szczegóły, pojechałam nie znając ich.

Zajęcia okazały się częścią większego cyklu. Część osób brała udział w poprzednich częściach, nam nie udzielono żadnych wstępnych wyjaśnień. (Zabrakło nawet części wstępnej - powitania, zapoznania się grupy) Cztery osoby nowe - "acha, rozkładamy garnki, proszę pociąć wełnę (próbki nie były przygotowane dla nas).
W czasie ośmiu godzin zajęć poznaliśmy pięć barwników: nachyłek, logwood, marzannę, janowiec i koszenilę. Marzannę znałam wcześniej Logwood daje piękne odcienie głębokiego fioletu - aż po granatowy (po dodaniu miedzi). Koszenila - róże i amaranty - piękne! Janowiec jest interesujący, bo można uzyskać nie go ładną zieleń. Szkoda, że pomimo iż to roślina rodzima jest raczej trudno dostępny. Do wszystkich barwników zastosowana została identyczna procedura - po prostu pięć razy to samo, tyle, że z innym barwnikiem.

O barwnikach kadziowych nic. Okazało się, że indygo przewidziano na kolejne zajęcia - opisane jako "Zajęcia praktyczne, na których uczestnicy będą barwić techniką TIE-DYE koszulkę bawełnianą oraz zabarwią jedwabną chustę." - kompletnie bym na to nie wpadła (!), więc niczego się na ten temat nie dowiem. Pytania o indygo i urzet – bardzo źle widziane.

Czy środek nazwany "sodą" to soda spożywcza używana w kuchni, czy soda ash, używana w angielskojęzycznych recepturach) - odpowiedzi nie uzyskałam. Mam eksperymentować i sama dochodzić do wniosków praktycznych. Ta uwaga padała kilkakrotnie. Tylko, że aby eksperymentować, nie muszę jechać na kurs - akurat dociekliwości i chęci do eksperymentowania mi nie brak.

Czekam na materiały, które nie były dla nas przygotowane (!), ale dostaniemy to, co dostali uczestnicy szkolenia o barwieniu lnu i jedwabiu. Może nawet znajdzie się jakiś dodatek o wełnie (!) Prezentowane materiały dydaktyczne (prezentacje) nie dotyczyły bezpośrednio tematu (np były o arabskich i indyjskich kobiercach w ogólności). Jedyny interesujący (dla mnie) film "Lost colors" (bez tłumaczenia, wyłącznie po angielsku) - pokazywany był na samym końcu, niestety musiałam już wychodzić na pociąg. Kompletne kuriosum stanowiło dla mnie pokazywanie w formie prezentacji komputerowej w czasie kursu ogólnie dostępnej publikacji Barwienie metodami naturalnymi (adres: http://www.lenikonopie.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=61&Itemid=73). Na domiar publikacja dotyczy barwienia lnu, więc nie ujmuje specyfiki wełny, gdyż traktuje ją marginalnie. Znam ją od dawna – mam nawet link w „Moich inspiracjach”. Kolejna strata czasu, zwłaszcza, że samej prezentacji nie towarzyszył żaden sensowny komentarz (Tu macie marzannę, a tu urzet…)

Zdaję sobie sprawę, że moja relacja jest subiektywna – przedstawia mój punkt widzenia i moje odczucia. Inne osoby biorące udział w kursie mogą mieć inne odczucia i oceniać całość inaczej. To prawda, że mam już za sobą pewne doświadczenia (eksperymenty) z barwieniem naturalnym i być może moje oczekiwania okazały się zbyt duże. Pewnych rzeczy miałam jednak prawo oczekiwać niezależnie od wszystkiego – nie tylko w kwestiach merytorycznych, ale również metodyki nauczania.

Wyłączam możliwość komentarzy – nie mam ochoty się nakręcać i wywoływać awantur.

50 g puchu

2011-05-07T15:07:00.000+02:00

Puch to kid mohair adriafilu - dwa motki, co daje 50 gram: tyle co pół tabliczki czekolady.
Chusta jest "najmojsza" i tyle. Prosta, miła w dotyku, ciepła (!) - tak, jak lubię.
Wzór "z głowy", druty 3 mm na żyłce. I to by było na tyle...
Buziaki i pędzę do ogródka!

BFL z alpaką

2011-05-02T16:42:00.001+02:00

Postanowiłam wymieszać BFL z alpaką za pomocą ręcznych grępli. Alpakowa strzyża była niesortowana, trzeba było najpierw uprać i wyczesać same włókna alpaki - zrobiła to moja Mama :-) Pomieszanie przygotowanych włókien to już prostsza sprawa. Na zdjęciu widzicie takie gotowe do przędzenia wymieszane na gręplach "kulki". Przędzenie tego wcale nie jest łatwe: każda niedokładność przy czesaniu mści się w trakcie przędzenia. Próbka :

Musiałam sprawdzić jak się sprawuje uprzędziona nitka po skręceniu w trzy (navajo) i upraniu. Jest dość nierówna - wogóle mam ostatnio problem z równym przędzeniem - cofam się chyba w rozwoju ;-) Ale po praniu jej atrakcyjność wzrosła : alpakowe włókna dają włoskowe "halo", włóczka jest bardzo miękka.

Mam nadzieję, że starczy mi wytrwałości i zgrępluję tego tyle, że wystarczy na jakiś wyrób (zimowy, ciepły i puchaty)

Tkackie wprawki

2011-05-01T18:00:00.000+02:00

Poeksperymentowałam:

Osnowa bawełna, wątek moje przędzione włóczki (próbki zużyłam) merynos z jedwabiem. Wątek niemal całkowicie przykrył osnowę. Mięciutkie to jest...

Tym razem wątkiem są szmaty (w sensie dosłownym). Osnowa bawełniana, wątek paski płótna bawełnianego.

Po założeniu osnowy można się tak bawić na różne sposoby :-) Szkoda, że taki wąski ten mój pasek wychodzi. Następna osnowa będzie z pewnością szersza, wtedy moje tkackie eksperymenty zyskają może na użytkowości.

Utkałam!

2011-04-28T20:09:00.000+02:00

Historyczny moment: moje pierwsze utkane "coś". Początki są trudne. Osnucie krosien na szerokość ok. 15 cm (!) zajęło mi całe popołudnie.

Najpierw schrzaniłam prawidłowo przygotowaną osnowę - beztrosko przecinając nitki dzielące przesmyk (chyba się tak to zwie). Potem biedziłam się nad źle przeciągniętą jedną niteczką. Jak ją ciachnęłam (jak widzicie lubię rozwiązania radykalne) okazało się, że muszę od nowa przeciągać część nici przez nicielnic, bo nic już się nie zgadza.

Te "poprawki" spowodowały, że osnowa jest nierówno naciągnięta - to widać w gotowym fragmencie. Ale co tam! Cieszę się jak gwizdek!

Dodam jeszcze, że moja "tkanina" powstaje z bawełny aniluxu w kolorze malinowym (tu wygląda zbyt różowo, bo już nie ma dobrego oświetlenia naturalnego)

Buziaki!

Uprzędzione farbowanki

2011-04-26T12:50:00.000+02:00

Jakiś czas temu kupiłam sobie barwniki do wełny firmy Jacquard. Na zdjęciach powyżej szetland ufarbowany barwnikiem dyniowym i szarym. Spleciony "po indiańsku" czyli w trzy nitki navajo. Wyszło tego ok. 200 m/100 g. Włóczka jest mięsista, w sam raz na czapkę (zimową) albo rękawiczki. Gdyby miało być coś większego trzeba by dorobić więcej tej włóczki, bo 200 m to dość mało na samodzielny projekt.

Poniżej BFL farbowany na turkusowo - zostawiony w pojedynczej nitce (ok. 600 m/100 g) Myślę, że może być wykorzystany do tkania (jako wątek).

To tyle na froncie przędzalniczym. Oprócz tego dziergam, szyję i pilnuję amatorkę truskawkowych krzaczków...

Owca Elka

2011-04-25T12:01:00.001+02:00

Jutro kończę czterdzieści lat. W ramach świętowania odwiedzili mnie moi najbliźsi - rodzice, Babcia i rodzeństwo. Były życzenia i prezetny. Wśrod nich najbardziej zaskakujący - owca Elka od mojego szalonego Brata.
Owieczka ma dwa miesiące i pochodzi z hodowli owiec "mięsnych" delikatnie mówiąc. Jej kumpele ze stada skończą na stołach greckich jako jagnięcina. Owieczka upodobała sobie moje krzaczki truskawek! Dwa już zeżarła :-)
Póki co owieczka mieszka w stodole, a w ciągu dnia łazi po obejściu luzem. Myślimy jak zorganizwać jej życie, żeby przetwały moje truskawki (!) i owca.
Mam wełnę na nóżkach, he! he!

Wesołych Świąt!

2011-04-23T15:36:00.000+02:00

Spokojnych, radosnych Świąt Wielkanocnych!

Fotorelacja

2011-04-22T12:22:00.000+02:00

Zdjęcia przysłała mi Ela (Pracownia na Kaszubach). Sfotografowała mnie, kiedy przekładałam poszczególne nitki "osnowy" przez nicielnice według schematu dla ściegu płóciennego (jest na tej kartce).
Pozdrawiam!

Próbne osnucie

2011-04-21T21:25:00.000+02:00

Czym różnią się te dwie fotki?

Te śmieszne wieszaczki służą do regulowania pracy nicielnic.Elu - rozgryzłam, jak powinny pracować.

Dzisiaj mam za sobą próbne osnucie krosien. Sama nie dałabym rady - Ela (Pracownia na Kaszubach) poświeciła mi swój czas i wspomogła wiedzą. Teraz wiem trochę więcej i mam nad czym dumać. Sprawdzenie krosien zajęło całe popołudnie. Był to czas intensywnej pracy.

Najważniejsze: moje krosna działają!

Próbne osnucie obejmowało "aż" dziesięć nitek. Jeszcze trochę poracuję nad regulacją przesmyku i mogę przygotować się do jakiegoś próbnego projektu.

Krosna

2011-04-19T17:58:00.000+02:00

Zajęły pół pokoju i nie wiem jak to zniesie moja rodzina. Krosna przyjechały do mnie w kawałkach. Składanie to jak rozwiązywanie łamigłówki. Na dodatek nie wiem jaki powinien być efekt końcowy. To znaczy wiem, ale nie znam szczegółów. Kupiłam krosna nic o nich nie wiedząc - "stan jak na foto" napisał sprzedawca. Teraz wiem nieco więcej: krosna są wyprodukowane w Szwecji, były z pewnością używane już w 1985 r. Jeśli chodzi o budowę - mają cztery nicielnice zamontowane prostym sposobem (counterbalance). Czeka mnie zamontowanie nicielnic do półstopni i podnóżków. O osnuwaniu też nie mam pojęcia, więc czekają mnie nowe wyzwania. Nas razie jestem dumna z siebie - wymyśliłam jak TO złożyć na podstawie telefonicznych wskazówek Eli (Pracownia na Kaszubach)

Co chcę tkać? Ręczniki kuchenne (wiem, że można kupić za 5 zł sztuka), chodniczki ze szmatek (wiem, że są w Ikei za 10 zł sztuka), szaliki może z moich włóczek przędzionych... Krótko mówiąc planuję jak zmarnować dużo czasu na zajęcia dające dużo satysfakcji :-)

Pozdrawiam i lecę rozmyślać nad mocowaniem tych półstopni i podnóżków...

Kot

2011-04-14T17:16:00.000+02:00

Kot jak kot.
Wzór wypatrzony na Ravelry : .
Dostępny tu http://www.unet.univie.ac.at/~a9906649/curmisagios/P_grisig.html (Wzór jest darmowy)
Włóczka Ideal Bergere de France (czy ja pisałam, że jedna z moich najulubieńszych???)
Wzrost kota - ok. 25 cm. Głowa nieproporcjonalnie wielka, ale (o dziwo) wcale się nie kiwa.
Kot wykonany na drutach 3.25 mm (komplet pięciu), wypchany resztkami ociepliny, którą używam do pikowania patchworków. Mogę jeszcze trochę poszaleć z zabawkami, bo ścinków mam, ho! ho!

A tu całe towarzystwo:

Rozczochrany vel Zezowaty

2011-04-12T17:40:00.000+02:00

Face lifting przeszedł. Już nie jest Zezowaty. Teraz nazywa się Rozczochrany. Wyraz "twarzy" ma chyba bardziej sympatyczny...

Mysz z trąbą, czyli słonik

2011-04-08T18:30:00.000+02:00

Wzór darmowy: http://twinsknit.blogspot.com/2008/07/flower-power-elephants.html (niestety tym razem po angielsku) Na Ravelry można podejrzeć inne słonie zrobione wg tego wzoru:
Mój trochę zwichrowany. Włóczka - Ideal oczywiście...Słonik na szczęście ;-)

Troszkę zezowaty

2011-04-08T17:25:00.000+02:00

"Aloś" 2011

Kiedy moje dzieci były małe dziergałam im lalki na drutach. Nie wiedzieć czemu nazywaliśmy je "Alosiami" (Aloś to zdrobnienie od imienia Alojzy) Znalazłam starą gazetkę z wzorem na lalki i po latach wydziergałam kolejnego "Alosia". Trochę jest zezowaty, trochę nieśmiały ma uśmiech, no i nie zrobiłam uszu - zabrakło mi powera. Czuprynka też taka trochę nie teges ;-) Następne przytulanki będą lepsze, bo dzierganie małych, miękkich zabawek jakoś mi się spodobało - jeden słoń już w produkcji.

Aloś wydziergany z włóczki Ideal Bergere de France w różnych kolorach. Wzór z gazetki Sandra 3/92 - tu zeskanowałam strony z wzorami lalek (po polsku) : https://picasaweb.google.com/e.gunia2/BertIErnie?authkey=Gv1sRgCP2Qn_XMufPUPQ# (Za jakiś czas link przestanie działać) Może ktoś skusi się na dzierganie przytulanki? Dajcie koniecznie znać!
Lecę dziubać nogę słonia!

Bardzo miło czytało mi się Wasze wpisy pod poprzednim postem, dzięki za wsparcie! Więc - smęcę dalej :)

Męskie skarpetki

2011-04-03T19:14:00.000+02:00

Ledwo zmusiłam syna do zostania modelem :( na szczęście nogi zechciał pokazać. Przekonałam go, że fotki na pamiątkę, bo jutro je wyślę w prezencie (razem z damskimi z poprzedniego wpisu i chustą z szetlanda).

Skarpetki są z włóczki Superba Sante Fe (Rico Design). Włóczka sama układa się w paski, trzeba tylko zadbać, żeby w obu skarpetkach zacząć od tego samego miejsca raportu wzoru. Ściągacze, pięty i palce - są z jednolitej szarej. W sumie zużyłam niecałe 100 gram włóczki, druty 2.25 mm

Zastanawiam się ,czy nie zamknąć bloga... Piszę od czterech lat i zaczynam chyba przynudzać.

Przymiarka

2011-03-26T20:34:00.000+01:00

Skarpetki gotowe. Przymiarka do fotek tylko, bo zrobiłam je w prezencie dla kogoś bliskiego.
Skarpetki powstały z włóczki, którą podarowała mi Kasia-Poppy. Bardzo Ci, Kasiu, dziękuję!

Włóczka śliwkowa to Alize Superwash (zużyłam jeden motek 50 g i napoczęłam drugi) Piety i palce są zrobione z włóczki Regia Tweed w kolorze popielatym. Druty - 2.25 mm (komplet pięciu). Gdybym miała robić po raz drugi - ściągacz zrobiłabym także popielaty albo dałabym popielate paski na cholewce.

Skarpetki robione są bardzo prosto - bez fajerwerków. Mam nadzieję, że pomimo tego się spodobają. Zanim się dowiem - muszę udzierać parę męskich skarpet. Pofruną w komplecie na drugi koniec Polski ;-)

Skarpetki

2011-03-25T16:16:00.000+01:00

Wczoraj zostałam odpytana na okoliczność braku nowych wpisów na blogu. Muszę się poprawić. Koniecznie.

Śpieszę więc donieść, że robię kolejne skarpetki. Są już na finiszu. W kolejce - jeszcze męskie. Wełna już przygotowana. Potem mogę zabrać się za inne robótki.

Projekt Lambda

2011-03-15T17:50:00.000+01:00

Się blokuje.
Projekt Lambda, czyli dzierganie kolejnej chusty w kolorach tęczy. Krótko mówiąc pozazdrościłam Mamie i chciałam zobaczyć jak się kauni sprawuje w robocie.

Raport w tej sprawie Wam przedstawiam. Dla porządku dodam, że moja kauni jest w wersji 400m w 100 g. Częściej spotykam u dziergajacych Pań wersję "lace" (znacznie cieńszą)

Do rzeczy.

Włóczka jest nasączona jakimś smrodlistwem (śmierdzi benzyną) - na szczęście po upraniu smród znika, a wełna nabiera puszystości. Myślę, że jest zabezpieczana przez producenta (mole tego smrodu na pewno nie zniosą). Na początku roboty trochę mi to przeszkadzało, ale potem się przyzwyczaiłam.

Wełna jest raczej typu szetland - nie ma miękkości merynosa, jest raczej szorstka. Myślę, że co wrażliwsze osoby mogą uznać, że "gryzie". Ja nie czuję "gryzienia" wełny, bo mnie cały czas skóra swędzi (mam problemy dermatologiczne).

Robiłam tę chustę na drutach 4 mm - przerabiam raczej luźno, więc raczej proszę się tym nie kierować przy wyborze drutów. Wyrób z kauni świetnie się blokuje. Sprawdzone na chustach Mamy. Oczka pięknie się wyrównują, a nadana forma ładnie się trzyma.

Bardzo podobają mi się przejścia kolorów - są łagodne, ani się spostrzeżesz i z żółtego masz pomarańczowy... Odcienie są raczej stonowane, choć nie pastelowe.

Ogólnie - fajny pomysł na wiosenne dziergalnicze szaleństwo.

Tkactwo

2011-03-13T18:06:00.000+01:00

Dzisiaj brałam udział w warsztatach tkackich, które odbywały się w Muzeum Etnograficznym w Gdańsku. Warsztaty prowadził pan Henryk Sokalski - artysta plastyk zajmujący się m. in. tkactwem. Pan Henryk nie tylko umie tkać, ale również ma dar przekazywania swej wiedzy w sposób przystępny. Wróciłam naładowana nową energią i nowymi pomysłami. Pochwalę się pierwszym utkanym własnoręcznie kawałeczkiem tkaniny:

Niepozorne, prawda? Zajęło mi dwie godziny...

Bardzo handmade chusta

2011-03-11T15:42:00.000+01:00

Robienie tej chusty zaczęłam od białej czesanki szetlanda. Część została pofarbowana i uprzędziona, część sprzędłam bez farbowania.
Chusta jest bardzo prosta, ale ja takie lubię :-)
Jest robiona od góry - część kolorową zdobią jedynie paski dziurek ażurku. Bordiura - zrobiona z niefarbowanej wełny ma trochę bogatszy wzór, ale też nieprzesadnie.
Całość dziergałam na drutach 3.25 mm z żyłką.
Pozdrawiam

Kołowrotkowa wena

2011-03-06T11:44:00.000+01:00

Wczoraj urządziłam sobie sesję z kołowrotkiem.
Chciałam uprząść coś świeżego:

To moja nowa czesanka. Merynos z jedwabiem w zielonościach. W sam raz, żeby przywołać wiosnę. Ćwiczyłam technikę navajo. Idealnie nie jest, ale się przekonałam, że pasuje mi ta technika splatania.

A potem sobie poeksperymentowałam. Resztę śliwkowego melanżu postanowiłam uprząść na grubasa. Nie było łatwo.
Z grubasem zaś poszalałam. Splotłam go ze srebrną nitką:

Nie jestem fanką świecidełek, uważam, ze trochę trącą kiczem, ale kicz kontrolowany - czemu nie?
I ślimaczki:

Cienka biała nitka (użyłam wełnianej, ale ciekawa mogłaby być jedwabna) i grubas śliwkowy. Bardzo mi sie ta technika spodobała i z pewnością jeszcze ją zastosuję. Ślimaczki powstają, kiedy cienką nitkę naciagamy dość mocno, a grubas owija się wokół niej. Technika wymaga dość dużej uwagi - poluzowanie cienkiej nitki powoduje, że zaczyna się owijać wokół grubasa i efekt popsuty.

Wynik losowania

2011-03-04T17:24:00.000+01:00

W losowaniu szczęście uśmiechnęło się do Marysi. Ponieważ nie mam Twojego maila - poproszę Cię Marysiu o kontakt - mój mail e.gunia@gazeta.pl (potrzebny mi Twój adres "naziemny")
Gratuluję Marysi i pozdrawiam wszystkie uczestniczki losowania.

Wełna w typie skarpetkowym, skarpetki w typie wełnowym.

2011-03-03T16:06:00.000+01:00

A rymy w typie częstochowskim :-)

Zacznę od skarpetek. Czy próbowałyście kiedyś sfotografować swoje nogi??? Nie myślałam, że to takie trudne. Chwilowo jestem sama w domu - chciałam zrobić fotkę skarpetkom w świetle dziennym, a tu klops! Wybrałam w końcu jedno zdjęcie:

(na aberrację ortopedyczną proszę nie patrzeć - ja tak mam i koniec)

Skarpetki są zrobione z włóczki Regia tweed. Wzorek wykombinowany - chciałam "dziewczyńskie". Są ażurki i mysie ząbki, więc warunek dziewczyńskości spełniony. Pięta tradycyjna - przy takiej eleganckiej ze skróconymi rzędami - się poddałam (dziury mi wychodziły, brrr)
A teraz włóczka w typie skarpetkowym:

Szetland podwójnie skręcony - 85 gram i 330 metrów. Kolory bardziej niż jesienne (takie miały być) wyszły mi w typie "wczesnej wiosny". Widać musi sie zgadzać pora roku. Z jesiennymi poczekam do jesieni.

Dziękuję Wam za komentarze pod poprzednim postem. Generalnie nie czuję potrzeby wywnętrzania się publicznie o moich problemach. Napisałam ten post, bo może niektóre Panie oczekują kolejnych relacji o haftach, których tu raczej już nie znajdą.

Wyniki losowania podam najpóźniej jutro.
Pozdrawiam serdecznie.

Nie mogę już haftować

2011-03-01T17:47:00.000+01:00

Od pewnego czasu nie mogę wyszywać, haftować, needlepointować, krzyżykować. Nic, nul, zero. Byłam na to przygotowana, ale i tak cierpię. Od zawsze mam problemy ze wzrokiem - jestem jednooczna. Z wiekiem doszły powikłania. Nie rozpaczam. Idę dalej. Znalazłam "prace ręczne" mniej dla oka obciążające.

Mam jednak całą szafkę hafciarskich przydasiów, nitek i, oczywiście, rozpoczętych prac. Wiem, że dziewczyny wyszywające zaglądają tu do mnie po starej znajomości, choć od jakiegoś czasu prac hafciarskich nie pokazuję - od wyszywania zaczynałam blogową przygodę cztery lata temu (na Bloxie). Dla najwytrwalszych koleżanek mała niespodzianka:

Daw kawałki aidy (to jest chyba 16), kawałek zielonego unfilu DMC, cztery motki melanżowej muliny DMC nr 4065 i dwa moteczki ręcznie farbowanych mulin - zielonej i czerwonej z "zagramanicy". Przeszukiwania szafki trwają, wiec pewnie coś dorzucę.
Która z zaglądających tu hafciarek chętna - proszę zostawić komentarz pod tym wpisem. To wystarczy. Reklamowanie mojego bloga nie jest mi potrzebne i niepotrzebnie zwiększa konkurencję :-)

Panie dziergające muszą poczekać - niedługo mam urodziny, na dokładkę okrągłe...
Pozdrawiam

Chustki mojej Mamy

2011-02-28T18:07:00.000+01:00

Wydziergane przez Mamę z Kauni w wersji DK (400 m/100g), którą kiedyś tu pokazywałam (wełnę, nie Mamę).
Chustki prezentują znane modelki :-)

Zdjęcia wstawiam na pamiątkę wariackiej sesji fotograficznej, która miała miejsce wczoraj.

Nawet kot się załapał:

Szetlandy w szuwarach

2011-02-23T08:25:00.000+01:00

Najpierw szuwarek:

Na prząsniczce pisałam, ale i tu przypomnę, że powstał z tego:

Po kolei.
Czesanka to mieszanka merynosa, włókien soi i bambusa. Podobno sam bambus skrzypi. Widać w tej mieszance nie ma go zbyt wiele, bo nic nie skrzypi. Dawno temu oglądałam, co zrobiła z tej czesanki Jagienka. Tak mi się spodobało, że zakupiłam i sobie.

Poprzednio przędłam tę czesankę "na cienko", teraz chciałam mieć grubszą włóczkę. Jest 225 m w 90 gramach włóczki. Prawdziwe grubasy ciągle przede mną.

A teraz szetland. Jedna z najtańszych czesanek w WoW. Jestem fanką i mogę prząść TO w każdej ilości. Gdybym miała zostać hodowcą owiec, wybrałabym właśnie szetlandy. Chyba, niestety, nie ma ich w Polsce...
Tym razem pofarbowałam czesankę (metoda tradycyjna w garze) z użyciem barwników Kakadu.

Miała być jesień, jest blada jesień. Farbowałam z użyciem trzech barw podstawowych: żółtej, niebieskiej i czerwonej. Trochę za krótko podgrzewałam, dlatego wyszły bladziochy.
Po wrzuceniu na kołowrotek uznałam, że bladziochy są całkiem ładne.

Sama jestem ciekawa efektu po skręceniu dwóch bladziochów ze sobą.
Pozdrawiam!

Update

2011-02-21T15:30:00.000+01:00

Łyse były. To je upiększyłam:

Trochę na zasadzie : a tu walniemy kwiatek. Ale chyba nieźle ten kwiatek tu pasuje.

Zielone nadgarstkoogrzewacze

2011-02-19T16:56:00.000+01:00

Znowu z resztek. Tym razem z włóczki alpakowej : Plymouth Yarn Baby Alpaca D.K.
Druty 3 mm (5 sztuk)
Ktoś chce sobie takie zrobić?
Na każdy z czterech drutów nabieramy po 11 oczek (lub na okrągły z żyłką 44 oczka). Przerabiamy na okrągło 30 rzędów ściągaczem 1 o.p. 1 o. l.. W ostatnim okrążeniu dodajemy 4 oczka (jedno na każdym drucie). Przerabiamy 17 rz. same o.p. Teraz przygotowujemy ząbki: po kolei przerabiamy 2 o. razem, narzut. Jeszcze 4 rzędy o. prawych i zamykamy wszystkie oczka. Składamy pliskę tak, żeby powstały ząbki i przyszywamy igłą dziewiarską plisę po lewej. Chowamy nitki. Robimy drugi nadgarstkoogrzewacz.
Myślę, że zwolenniczki bardziej ozdobnych elementów odziezy moga machnąć jakiś kwiatek na wierzchu albo ozdobić rzecz koralikami/inne pomysły.
Teraz można czekać na wiosnę, bo póki co takie gołe palce mogą solidnie zmarznąć!

Drobiazg

2011-02-18T19:09:00.000+01:00

Taki drobiazg:

Jak to nazwać? Ogrzewacze nadgarstków? Bo przecież nie rękawiczki, ani nawet mitenki. Śmieszne trochę, ale całkiem sympatyczne.
Pomysł na takie "cóś" wypatrzyłam na Etsy. Moja realizacja tego pomysłu to koronka z Haapsalu sall, a wyżej ściągacz, żeby się nie zsuwało. Nadgarstkoogrzewacze powstały z resztek urugwajskiego merino na drutach (pięciu) 2,25 mm.

Prezent od Kasi

2011-02-17T15:32:00.000+01:00

Marudziłam o pomarańczową skarpetkową? Jęczałam nieprzystojnie? Kasia wysłuchała mojego jęczenia i przysłała mi prezent. W paczce oprócz pomarańczowej - wymarzonej były też inne! Same spójrzcie:

Kasiu! Bardzo Ci dziekuję, sprawiłaś mi dużą radość tym prezentem!

Teraz będę Was męczyć kolejnymi skarpetkami ;-)
Buziaki!

Światowy Dzień KOTA

2011-02-16T23:59:00.002+01:00

Moje trzy koty mówia Wam:

MIAUUU!

Zocha

Bura

Diesel

Z okazji kociego święta - promocja w naszym sklepiku etsy : 10% zniżki cen po wpisaniu kodu CAT2011 przy składaniu zamówienia - http://www.etsy.com/shop/egunia

I po co to komu?

2011-02-14T20:57:00.000+01:00

Śliwkowy melanż 2 ply merynos+jedwab. 270 m w 70 g. I po co to komu? Trzeba doprząść drugi motek, wtedy będzie na jakiś większy projekt, póki co jest to ilość wystarczająca na czapkę (chwilowo mam dość czapek) albo jakiś inny mały projekt.
Jestem trochę zdołowana, ale wełna jest puszysta :-)

Zabawa POLETSY STYLE

2011-02-12T13:18:00.001+01:00

Jak wiecie "działam" na etsy. Jestem w poleskim teamie - POLETSY. Trwa weekendowa zabawa teamu - szukamy Poletsy Style :-)
W ramach zabawy zrobiłam kolaż z czterema miłymi dla duszy przedmiotami:

Twórczynie:
DreamsFactory
hypericumfragile
DagnyKnit
molMolly

Chcecie zobaczyć inne mozaiki Poletsy Style?
Są tu: http://poletsy.blogspot.com/

Skarpety w paski

2011-02-11T19:04:00.000+01:00

Dla mojego syna.
Syn ma nóżkę rozmiar 45 i owłosione nogi. Kto takich widoków nie lubi - niech nie zagląda dalej ;-)

Skarpetki powstały z ok. 70 g włóczki Santa Fe - paski układają się same. Pięty i czubki palców - z Regia Tweed. Logistyka powalająca, bo zakupy robiłam w dwóch różnych sklepach internetowych. Włóczki skarpetkowe niby są dostępne, ale jak się zacznie wybrzydzać, to robi się problem. Do tej paskowanej włóczki zamarzyła mi się pomarańczowa jednolita - konia z rzędem temu, kto mi taką (w polskim) sklepie znajdzie. Tak wiem - marudzę i wybrzydzam. Ile osób by tę pomarańczową kupiło? Rozumiem ten problem sklepów włóczkowych, ale swoje marzenia mam.

Teraz o wzorze, a właściwie jego braku. Skarpetki robiłam według wskazówek ze skarpetkowej książki ("Skarpety na drutach" Lena Fuchs) W książce jest tabela - wybierasz typ włóczki (wg grubości), rozmiar nogi i reszta liczy się sama - tzn wystarczy zerkać do odpowiedniej kolumny w tabeli, a skarpety wychodzą w dobrym rozmiarze i proporcjach. Przy paskowanej włóczce trzeba dobrać spokojny wzór - tu akurat jest tylko wzór strukturalny w układzie 3 o.p 1 o.l., ściągacz 1 o.p, 1 o. l. Gdybym robiła jeszcze raz cała pięta byłaby gładko - niepotrzebnie dałam strukturalny wzór z tyłu pięty.
Te skarpety są robione tradycyjnie - począwszy od cholewki, ale następne spróbuję zacząć od palców - w tej książce jest i taki opis. Bo jasne jest chyba, że powstaną następne skarpetki :-)
Pozdrowienia!

Kolejne wełny przedzione ręcznie

2011-02-06T10:01:00.000+01:00

Trzy ostatnie motki:

Można by dać podpis: cienka, cieńsza, najcieńsza. Każdy motek ma 100 g - ukręciłam 750 m, 1000 m i 1200 m. Przy tym ostatnim miałam chwile zwątpienia. Łatwo nie było, oj nie. Wszystkie trzy są z gotowej mieszanki merynosa z jedwabiem, dającej delikatna melanżową włóczkę z błyskiem jedwabiu.
Teraz pokręcę trochę grubsze włóczki - tak dla odmiany ;-)

Już wiem, czemu narobiłam tyle czapek!

2011-02-02T17:57:00.000+01:00

W końcu powstała ta jedyna, którą wielbię od pierwszego wetknięcia na głowę ;-)
Modelką nie jestem - brutalna prawda zmarszczkowa przebija z tej fotki, ale radośc na twarzy malująca się - autentyczna:

I jeszcze jedno:

Dorabiam migiem mitenki, bo jeszcze mi zima ucieknie!!!
Jak widzicie wzór niesłychanie prosty - w zasadzie brak wzoru. Włóczka to Lima Bergere (wełna z alpaką) połączona z cienizną Zephir Adriafilu. Kolory stonowane - brąz przytłumiony z Limy i naturalny beż z Zephira. Drut z żyłką nr 6. Voila!
Jeszcze uwaga odnoście Limy - po praniu robótka rozciąga się dość mocno - można liczyć jeden rozmiar zapasu, za to mięknie i robi się bardzo przyjemna w dotyku.
Bardzo podobał mi się pomysł łączenia dwóch nitek w taki sposób. Przygotowuję kolejny projekt w ten deseń. Tym razem kardigan. Chyba czapek mam dość i w końcu jedną SWOJĄ!!!
Buziaki!

Chwalę się

2011-01-31T17:28:00.000+01:00

... moją Siostrą w roli modelki:

Cud, miód i orzeszki :-)
A to kolejna czapka, wydziergana już po sesji z Siostrą, dlatego z hiacyntkiem, a nie na modelce:

Hiacyntek wyhodowany z pączka, a czapka - z resztek. A mianowicie jest to azteca z krystalem z moich poprzednich projektów. Druty-grubasy - 7 mm. Czapka ciepła i miła w dotyku. Dzyndzelek ku ozdobie jest pomysłem mojego syna (!)
Mam jeszcze kilka czapkowych wizji, ale może lepiej zacząć przywoływać wiosnę jakimiś lżejszymi robótkami?

Skarpetki

2011-01-28T09:30:00.001+01:00

Dziergane pod hasłem : trzynaście tysięcy dziewiarek nie może się mylić! A to dlatego, że wybrałam model najpopularniejszy w kategorii skarpetki na Ravelry, o wdzięcznej nazwie Monkey.

Troszkę zmodyfikowałam do swoich potrzeb - moje skarpetki mają cholewki krótsze o jedną sekcję ażuru. Piety też zrobiłam po swojemu (tzn wg wskazówek z mojej nowej książki), bo się nijak nie mogłam wyznać w opisie. A jednak uważam, że 13 000 dziewiarek sie nie myli - wzór jest sympatyczny, a skarpetki są całkiem szykowne ;-)
Teraz będą fotki:

Skarpetki zrobione są z włóczki Red Heart Ltd. Sport Socks - zużyłam ok. 75 gr włóczki. Druty 2.25 m, tym razem na Knit Pro - drewniane na żyłce, bo kompletu skarpetkowego w tym rozmiarze jeszcze się nie dorobiłam.

Pomoce naukowe

2011-01-25T12:40:00.000+01:00

Podstaw dziergania uczyłam się od Babci, Prababci i Mamy. Resztę dośpiewałam sobie sama. Okazuje się, że mam braki w technice dziergalniczej z powodu tego "dośpiewania". Za to obiecuje poprawę - mam już pomoce naukowe - po polsku:

Studiuję pilnie i z wielką radością.

A teraz update - fotki wczorajszej włóczki po praniu:

Nie umiem robić dobrych zdjęć tym melanżom - ciągle mi kolor kłamie. Dziś chyba jest bardziej zbliżony do rzeczywistości.
--------------------------------------------
Totalna prywata:
Mamo, Twoja włóczka:

Ta włóczka to oczywiście kauni (grubości skarpetkowej) W czwartek wysłana z Estonii, już dziś jest już u mnie. Poczta nie przestaje mnie zadziwiać. Tym razem na plus. Też zauważyłyście, że działa dużo lepiej niż jeszcze rok temu?

Precel

2011-01-24T14:48:00.000+01:00

Z cyklu cienka, cieńsza, najcieńsza. Ta jest cieńsza - mniej więcej 23 wpi. Jest tego 650 metrów w 100 gramach. Zdjęcie przed praniem. Chciałam skorzystać z dziennego oświetlenia. Zdjęcie można powiększyć (kliknięciem), wtedy zobaczycie wełniane kłaczki, bo ona jest puszysta. Tak, wiem. Mam fazę na puszyste i nic na to nie poradzę.

Włóczka powstała z gotowej mieszanki kilku odcieni merynosa: czerwonego, ciemnopomarańczowego i granatu z dodatkiem jedwabiu - to te białe kłaczki :)

Tunika dla dziewczynki

2011-01-23T10:33:00.000+01:00

Wydziergana z włóczki Ideal Bergere de France - kolor cyclamen ;-) Jest to nieco przydymiony róż, bardzo miły dla oka odcień. Zuzyłam dwa motki i trochez trzeciego. Do tego odrobina Ideala w kolorze ecru.
Wzoru niet - kombinowałam patrząc na różne tuniczki dla dziewczynek na Ravelry. Mam nadzieję, że utrafiłam z rozmiarem. Okaże się już w tym tygodniu. Tuniczka jest dla córki mojej koleżanki - ślicznej panienki w wieku dwóch i pół roku.
A teraz wzięłam się za skarpetki. Muszę sobie przypomnieć, jak to się robiło.

Czapka w jodełkę

2011-01-21T13:38:00.000+01:00

Czapkę popełniłam. Jak to ja - bez próbek i obliczeń. Rozmiar wyszedł dziecięcy ;-) Ale może to dobrze. Będzie do kompletu z tuniczką, która się już suszy po praniu.
Włóczka to oczywiście Ideal Bergere de France. Pomysł podpatrzony na jednym z blogów, ale sposób dziergania wykoncypowany samodzielnie. Chyba zrobię drugą w rozmiarze dorosłym, bo jest bardzo optymistyczna taka czapa!

Aquarius po raz n-ty

2011-01-20T10:31:00.000+01:00

Ale ciągle z wielką radością biorę go na warsztat.

Tym razem dwa motki po 100 gram: 200 metrów i 230 metrów. Miękko, mięsiście. Nieskromnie powiem, że fajna włóczka mi wyszła ;-)

Dziergam także - efekty wkrótce, bo jedną robótkę mam na finiszu.

Pierwsza wełna w 2011

2011-01-16T13:44:00.000+01:00

Zaczęłam ją kręcić jeszcze w ubiegłym roku. Skończyłam wczoraj. To szetland w naturalnym białym kolorze. Odcień raczej wpadający w mleczny. Kręcąc tę włóczkę chciałam, żeby była puszysta i efekt osiągnęłam. Trudna równowaga pomiędzy wystarczającym skrętem a puszystością jest moją ostatnią rozrywką przy przędzeniu.
I jeszcze o szetlandzie: "śmierdzi" owcą, jest trochę gryzący (dla tych, co są wrażliwi na gryzienie wełny), ale i tak go wielbię miłością wielką. Ma to "coś", że przedzie się go z radością, a mam nadzieję, że równie miło będzie się dziergał. Wyszło cienko : 77 gram wełny i 230 metrów. Kolejna czapka do kolekcji?
Bo turkusową skończyłam:

Przy okazji przedstawiam Wam Zulę - manekina po przejściach. Styropianowa piękność ma urodę dość wątpliwą. Przyznaję się- uległam sile fotografii reklamowej sprzedawcy. Urok kupowania kota w worku.

Tu Zula en face - i w czapce z tego samego wzoru (poprzedni egzemplarz z obsesyjnej produkcji czapek, na jaką zapadłam)